Ślonski Polski

Zomek we Sławikowie

fot.belekaj
fot.belekaj

Kajś na kraju wojewōdztw ślōnskigo i ôpolskigo, miyndzy poroztopiyrzanymi korōnami strōmōw, ze ktajōncymi na wiosna bzym i magnoliōm naôbkoło, je skukany pałac. Stawiynie niy bele jakie, bo hań downij blyndowały ôd niego galantność, powob i godność.

Sharatany ale piykny

Dzisiej we niwerze, sharatany, ze pynkniōnymi ścianami, bez gipsdeki, ze wytrzaskanymi fynsterami i zrympolōnymi kolōnami. Pałac we Sławikowie, bo ô niego sie rozchodzi, bōł za starej piyrwy jednym ze dworskich szildōw Ślōnska. Terozki czynścij czuje sie skirz niego bojōnczka, jak udziw, ale niy idzie niy uwożyć ôd niego krosy. Ze średniowieczo Pałac ôstoł postawiōny we ôsmym wieku. Bez lata bōł ôkroszany i ôbmojany, zmiyniała sie ôd niego srogość. Na kōniec drugij wojny światowej, skuli bojōw miyndzy Wehrmachtym i Armijōm Czyrwōnōm, tajle pałacu ôstały fest schacharzōne. We czasach Polski Ludowej dziedzina stawiynia ôstała rozchabiōno, a sōm pałac zaczył sie bulić.

fot. belekaj.eu
fot. belekaj.eu

Choby z bojki

Zabytek sztyjc ôbtoczōny je przestrōnnym parkiym, w kerym uwidzieć idzie masa rzodkich zortōw strōmōw i inkszych krasiatych flancōw. Wele pałacu idzie znojś tyż m.in. kapliczka i ôstałości po downej folwaryji – sypani i ôranżeryjo.

Trzeja sie starać

Terozki Pałac we Sławikowie przinoleży do gminy Rudnik, nojdalij na wschōd wyciepanej tajli wojewōdztwa ślōnskigo. Rymōnt szteli niy ma na tyn mōmynt do zrobiynio skirz rozmaitych prawideł, chybu pijyndzy i tego, jak fest sharatane je te stawiynie. Ale krōm tego wszyjskigo, Sławikōw fest werci sie nawiedzić. Choby yno na chwila, po drōdze, coby przeświadczyć se jako zabrano je historyjo Ślōnska. A tyż ku upozorniyniu, coby spokopić co umi sie stoć ze naszōm erbowiznōm, jak przōdzij niy bydymy sie ô nia pasownie starać.

fot.belekaj.eu
fot.belekaj.eu

Zaplanuj, rajzuj, ôdkryj – niyznany Ślōnsk je naprowda gryfny.

fot.belekaj.eu
fot.belekaj.eu

Gdzieś na granicy województw śląskiego i opolskiego, pomiędzy bujnymi koronami drzew, otoczony kwitnącymi wiosną bzem i magnolią, kryje się pałac. Budowla nie byle jaka, bo emanująca niegdyś wdziękiem, elegancją i dostojnością.

Zniszczony ale piękny

Dziś w ruinie, z popękanymi, zawalającymi się ścianami, bez sufitu, z wybitymi oknami i zdewastowanymi kolumnami. Pałac w Sławikowie, bo o nim mowa, był jedną z dworskich wizytówek Śląska minionych wieków. Obecnie częściej budzi strach, aniżeli podziw, lecz nie sposób nie docenić jego urody. Pałac został wybudowany w ósmym wieku. Z upływem lat był przebudowywany, zmieniano jego rozmiary, upiększano go. Pod koniec drugiej wojny światowej, w wyniku walk pomiędzy Wehrmachtem i Armią Czerwoną, pałac został częściowo zniszczony. W czasach Polski Ludowej wyposażenie budowli zostało rozkradzione, a sam pałac zaczął popadać w ruinę.

fot. belekaj.eu
fot. belekaj.eu

Jak z bajki

Zabytek ten otoczony jest obszernym parkiem, w którym dostrzec można wiele rzadko spotykanych gatunków drzew i innych roślin. W pobliżu pałacu znajdują się m.in. kaplica oraz pozostałości po dawnym folwarku – spichlerz oraz oranżeria.

Trzeba się starać

Obecnie Pałac w Sławikowie należy do gminy Rudnik, najdalej wysuniętego na wschód fragmentu województwa śląskiego. Renowacja obiektu nie jest na tę chwilę możliwa ze względów prawnych i finansowych oraz z racji poziomu zdewastowania budowli. Nie zmienia to jednak faktu, że Sławików warto odwiedzić. Choćby nawet przy okazji, by przekonać się, jak bogata jest historia Śląska. A także ku przestrodze, aby mieć świadomość tego, co może stać się z naszym dziedzictwem, jeśli prawidłowo nie zadbamy o nie zawczasu.

fot.belekaj.eu
fot.belekaj.eu

Zaplanuj, pojedź, odkryj – nieznany Śląsk jest naprawdę piękny.

Tekst:
Julia Rogowska
Mateusz Sebastian
belekaj.eu

Co byś na to pedzioł?

tracy-thomas-56810

Ślonskie filmy

Godajom że ciynżko zrychtować dobry film o  naszym Hajmacie. Momy co prowda trocha klasyków, choby i “Paciorki jednego różańca” K.Kutza abo “Angelus” L. Majewskiego nale ciynżko znolyź teroźniyjszy film kaj poradzom godać po naszymu.

WIYNCYJ »

fot. Radosław Kaźmierczak

Panczkraut

Kiej biera sie za warzyni, mama mi godo, cozaś bydziesz to ciaprać? Mamo, niy starej sie, niy spola Ci kuchnie, byda ciaprać ciapkapusta.

WIYNCYJ »